زندگی به من یاد داده که اگه یه نفر  را در لبه ی پرتگاه ببینم ، به جای کمک ، اونو در سرازیری  دره هول بدم تا با افتادن در دره برای همیشه  راحتش کنم 

 یادم داده تا آنجا که می تونم از اطرافــــــــیانم بهره بگیرم و آنها را فقــــــــط برای منافع خودم بــــــــخوام  .

 زندگی یادم داد که برای پیروزی فقط نباید مراقب این باشم که کلاهم را باد نبرد بلکه  باید ســــــر مردم را  هم کلاه بگذارم ، و از دور به آنها بخندم .

زندگی یادم داد که اگه حق کسی را پایمال کردم اشکالی ندارد !، اما نباید دعای کمیل شبهـــــــای جمعه فراموشم شود و سینه زنی و نوحه خوانی برای امام حسین هم همینطور .

زندگی یادم داد که هوس  را عشق بنامم و آن را به صداقت پیشگان هدیه کنم . یادم داد که هرکــــس که دوستم داشت و دست رفاقت بامن داد به او عنوان (پیله )بدهم و او را تحقیر کنم !

 زندگی خیلی چیزهای دیگه هم یادم داد که در عوض قلبم را سنگ کرد. که ای کاش قلب شیشه ای مرا را سنگ نمی کرد . که حال هزاران  قلب شیــــــشه ای دیگر را به تمسخر بگیرم ای کاش کـــــــــه زندگی می گذاشت من بجای گرگ همان بره ی سفید معصوم باقی بمانم...

                                          نیشتون همیشه باز باشه